|
De omgeving van
Het Stift |
Landgoed van
Nederland
 Verstilde
plekjes in Nederland, bestaan die
nog wel? Is er in onze haastige
wereld nog plaats voor oases van
rust, stilte en sfeer? In het
noordoosten van Twente
wel. Dit betrekkelijk kleine gebied,
officieel
Nationaal Landschap Noordoost-Twente geheten, zit vol
bezienswaardigheden, vol
verrassingen ook. Een gedroomde plek
voor liefhebbers van historie en
kunst, maar ook van het buitenleven
en de natuur en voor wie eens
uitgebreid verwend wil worden. Hier
realiseer je je pas goed hoe mooi
Nederland is en hoe je er nog
ouderwets kunt genieten.
 Tussen
de oude gebouwen draaien de
schoepenraderen van de watermolen.
Drie zijn het er en ze hebben er
flink de vaart in. Het water komt
met een kletsend geluid neer als de
bakjes hun hoogste punt hebben
bereikt. De houten vlonder waarop ik
sta trilt van het geweld. Dit is
Singraven, een verstild plekje in
het noordoosten van Twente. Een
historische plek, want al in 1448
wordt de watermolen van Singraven
genoemd. Rij van Oldenzaal naar
Denekamp, neem de afslag Ootmarsum
en je belandt in een andere wereld.
 Links
verrijst het statige
Huis Singraven,
vlak daarna komt rechts de
watermolen in de Dinkel in zicht.
Ooit was dit een belangrijke molen
voor de boeren in de omgeving. Het
kon er behoorlijk druk zijn als een
groot aantal van hen tegelijkertijd
van de molen gebruik wilde maken. De
bewoonster van de naastgelegen
boerderij had met ze te doen en
zorgde voor koffie om het wachten te
veraangenamen. Dat is het begin
geweest van wat nu een sfeervol
restaurant is met gezellige zitjes
en uitzicht op een parkachtig
landschap, compleet met waterval en
antiek keienstraatje. Het is er goed
toeven, zeker bij mooi weer op het
terras aan de achterzijde met
uitzicht op de molen. Een idyllisch
plekje, Twente op z'n best.
Oase van rust
 Het
noordoosten van Twente grossiert in
dit soort bijzondere plekken. Neem
Weerselo. Of liever: neem 't Stift
vlakbij Weerselo. Het lijkt wel of
ik vanuit de alledaagse drukte ben
overgestapt in een andere tijd.
Onder oud geboomte verrijzen
historische gebouwen rond een
centraal plein: een uit ca. 1400
stammende stiftskerk, een
Stiftsschuur waarin een restaurant
is gevestigd en een rij woningen die
bij de laatste restauratie in 1974
zijn herbouwd op oude funderingen.
 Ooit was dit complex een klooster
van benedictijner paters en nonnen,
later alleen van nonnen en nog
later was het een zogenaamd stift,
een woonplek voor ongehuwde
adellijke jongedames, juffers
genoemd, die in een losvast
kloosterverband samenleefden. Het
schijnen overigens niet de mooisten
te zijn geweest, maar dat terzijde.
't Stift, hoewel veel kleiner dan
het in vroeger jaren geweest moet
zijn, is een bijzonder stukje
Nederland waar je langs unieke
gebouwen kunt wandelen, de oude kerk
bezoeken waar regelmatig concerten
worden gegeven, een rondleiding
meemaken, maar bovenal genieten van
deze oase van rust en sfeer.
Kunst en traditie
Van 't Stift in Weerselo ben ik in
no time in het historische Ootmarsum,
oudste stadje van Twente, Oatmörsken
in het Nedersaksisch. Historisch
omdat het al sinds 1300 stadsrechten
bezit, ooit een belangrijk
handelsknooppunt was en een
kerkelijk middelpunt. Het kan er
druk zijn, want Ootmarsum trekt veel
volk, maar toch behoudt het oude
centrum iets ingetogens, een bijna
plechtige sfeer tussen de
karakteristieke vakwerkgevels en in
de smalle straten, waarvan het
patroon gelijk is aan dat van 1300,
en met als hoogtepunt het centrale
plein rond de roomskatholieke kerk.
Kunst en traditie, dat is Ootmarsum.
 Kunst kom je er overal tegen; ik ken
geen plaats met zoveel
kunstgalerieën en
waar zoveel beelden de straten en
pleinen sieren. Bij de kerk staat
het Siepelvrouwtje. Haar naam
verwijst naar het feit dat Ootmarsum
ook wel Siepelstad wordt genoemd
vanwege de uienkweek. Even verderop
bewonder ik een beeld van een rij
mannen. Dit heeft alles te maken met
een bekende Ootmarsumse traditie:
het vlöglen.
 Tijdens de
Paasdagen trekken jongemannen, de
zogenaamde poaskearls,
gekleed
in regenjas en met een hoed op het
hoofd, door de straten, gevolgd door
hand in hand lopende inwoners die
paasliederen zingen. Mogelijk stamt
dit gebruik van een middeleeuwse
processie van geestelijken. Musea
zijn er in Ootmarsum ook volop. Het
interessantst is misschien wel het
onderwijsmuseum Educatorium waar ik
niet uitgekeken raak op de vele
wandplaten van beroemde kunstenaars
als Jetses en Isings en waar
aanschouwelijk wordt gemaakt hoe
onze ouders en voorouders onderwijs
ontvingen.
Coulisselandschap
Singraven, 't Stift, Ootmarsum,
plekken waar je in Noordoost-Twente
niet omheen kunt. Van de ene naar de
andere plaats rijdend geniet ik van
het mooie coulisselandschap met
zijn karakteristieke boerderijen. En
van de wisselende natuur zoals in
het 335 ha grote
Springendal ten
noorden van Ootmarsum, dat behoort
tot de oudst bewoonde gebieden van
ons land, compleet met grafheuvels
en een hunebed. De afstanden zijn
niet groot, de bezienswaardigheden
legio. Tot in de kleinste dorpen
vind je horecagelegenheden waar ze
nog weten wat service is en de vele
wandel-, fiets- en autoroutes laten
je het hele gebied uitgebreid zien.
Even over de grens bij de Duitse
buren kijken is ook geen probleem,
en eigenlijk zou je dat niet moeten
nalaten, want ook daar is het land
van een onverwachte schoonheid.
Fiets of rijd maar eens naar Uelsen
of Lage, en je bent overtuigd. Het
noordoosten van Twente is meer dan
een omweg waard.
 Sterren
kijken
Noordoost-Twente heeft een eigen sterrenwacht: Sterrenwacht Cosmos aan de
oever van de Dinkel bij Lattrop. Je
kunt er door de telescoop naar de
maan, de planeten en zonnevlekken
kijken, maar ook alles te weten
komen over je eigen sterrenbeeld,
lichtjaren en zwarte gaten (www.e-cosmos.nl).
Bron:
Henk Bouwman
Reizen
|
Lees meer:
|
